Odmowa wypłaty odszkodowania z polisy OCP (Ubezpieczenie Odpowiedzialności Cywilnej Przewoźnika) to powszechny problem, wynikający często z rygorystycznych wyłączeń umownych (np. postój na niestrzeżonym parkingu, nieprawidłowe zabezpieczenie ładunku). Najpierw należy zabezpieczyć dowody szkody, dokumenty przewozowe i korespondencję oraz sprawdzić warunki polisy OCP i przyczyny odmowy.

W kolejnym kroku należy złożyć odwołanie do ubezpieczyciela. Jeżeli odwołanie nie zostanie uwzględnione, sprawę można skierować do sądu, dochodząc zapłaty należnego odszkodowania.

Zatory płatnicze w branży TSL potrafią błyskawicznie doprowadzić firmę transportową do utraty płynności Działania rozpoczynamy od weryfikacji dokumentów, terminu wymagalności, a następnie kierujemy wezwanie do zapłaty. Przy dalszym braku płatności składamy pozew, a w sprawach transgranicznych, po spełnieniu wymaganych przesłanek, możemy skorzystać z europejskiego nakazu zapłaty.

Istotne jest szybkie działanie, ponieważ roszczenia transportowe mają krótkie terminy przedawnienia.

Prawo zastawu na przewożonym towarze jest potężnym, ale też bardzo ryzykownym narzędziem. Prawo zastawu może przysługiwać przewoźnikowi lub spedytorowi, ale nie w każdym przypadku. Należy ustalić, z jakiej umowy wynikają niezapłacone należności, jakie prawo ma zastosowanie oraz czy przewoźnik lub spedytor nadal włada przesyłką albo może nią rozporządzać na podstawie dokumentów.

Konwencja CMR nie reguluje prawa zastawu, dlatego w przewozie międzynarodowym konieczne jest ustalenie prawa właściwego. Bezpodstawne zatrzymanie ładunku może prowadzić do odpowiedzialności odszkodowawczej.

Spedytor organizuje przewóz i odpowiada za prawidłowe wykonanie własnych obowiązków. Za przewoźników i dalszych spedytorów odpowiada, chyba że nie ponosi winy w ich wyborze. Przewoźnik zobowiązuje się natomiast do wykonania przewozu i odpowiada za przesyłkę od jej przyjęcia do wydania.

O kwalifikacji umowy decyduje rzeczywisty zakres przyjętych obowiązków, a nie jej nazwa. Jeżeli podmiot określony jako spedytor zobowiązał się do wykonania przewozu, może odpowiadać jak przewoźnik również wtedy, gdy powierzył przewóz podwykonawcy. Rozróżnienie to ma istotne znaczenie w razie szkody, ponieważ wpływa na podstawy i zakres odpowiedzialności, dopuszczalne ograniczenia odszkodowania oraz terminy dochodzenia roszczeń.

Może również przesądzać o tym, czy powstała szkoda jest objęta ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej spedytora (OCS) lub ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej przewoźnika (OCP).

Nie. Zakres odpowiedzialności zależy przede wszystkim od tego, czy przewóz podlega Konwencji CMR, czy polskiemu Prawu przewozowemu. W przewozie międzynarodowym osoba uprawniona musi wykazać szkodę wynikającą z opóźnienia i zgłosić pisemne zastrzeżenie w terminie 21 dni od oddania towaru do dyspozycji odbiorcy. Odszkodowanie co do zasady nie może przekroczyć kwoty przewoźnego. 

W przewozie krajowym odszkodowanie za szkodę inną niż szkoda w przesyłce może wynosić do dwukrotności przewoźnego. Przewoźnik może uwolnić się od odpowiedzialności, jeżeli wykaże przesłanki zwalniające go z odpowiedzialności przewidziane we właściwych przepisach. Analiza przyczyn opóźnienia, dokumentów przewozowych i wysokości szkody pozwala ocenić, czy roszczenie odbiorcy jest zasadne.